Hallo mensen, sorry voor mijn langdurige afwezigheid op de blog de afgelopen maanden. Het leven werd opeens heel veelbewogen, maar ik ben mijn brei- en haakwerk in die tijd niet vergeten.
Excuseer mij alstublieft voor mijn afwezigheid, de meeste dingen die ik heb gebreid waren heel klein, piepklein en ik voelde me een beetje beschermend/bijgelovig over het delen van foto's ervan.
Ik ben nu blij om te kunnen vertellen dat onze dochter veilig op de wereld is aangekomen en blij is om gekleed te zijn in mama’s breiwerk (nou ja, ze is toch te klein om erover te klagen!)
Ik zal binnenkort foto's posten van wat mama (dat ben ik!) voor haar heeft gebreid, maar eerst wilde ik twee heel bijzondere items delen die ze haar cadeau had gedaan.
De eerste is deze mooie kleurrijke gehaakte deken, voor haar gemaakt door haar oudtante.

Dezelfde geweldige persoon is er verantwoordelijk voor dat ik überhaupt kan haken, zoals ze me met Kerstmis leerde. Ik kon al breien en ik herinner me een paar frustrerende uren waarin ik me afvroeg waarom mijn pink zich niet gedroeg, hij wilde er steeds bij betrokken raken, net zoals wanneer ik aan het breien ben! Gelukkig is het over zichzelf heen gekomen en gedraagt het zich nu perfect!
Oma (mijn moeder!) haalde voor het eerst sinds jaren ook haar naalden tevoorschijn en breide dit schattige vestje.

Kijk eens naar deze schattige kleine knopen!

Wat een geluksbaby dat er zulke mooie dingen voor haar gemaakt worden. Nu oma weer aan de donkere kant zit, vraag ik me af of ik mijn wolvoorraad beter moet beschermen! haha!
Juist, ik kan het beste voor de schattige (OK, ze schreeuwt weer...!) kleine baby gaan zorgen. Binnenkort meer!
Veel plezier met knutselen!