Heeft u ooit last gehad van het tweedehandschoensyndroom?
Dat gevoel van hoera! als je klaar bent met het breien van de eerste handschoen, wat snel afneemt als je aan de tweede begint?
Dit is een extreme staart van het tweede-handschoensyndroom; degenen met een delicate gevoeligheid willen misschien stoppen met lezen hier…..
Eerder was ik aan het graven in mijn WIP-box (ja, er is een doos voor nodig... zoals ik al eerder heb gezegd, Ik ben GEEN completere afmaker….! ) toen ik een paar handschoenen vond waarmee ik in september 2016 begon te breien…..!
Eén ervan is prachtig voltooid, alleen de uiteinden moeten nog worden ingeweven. De andere is een onvolgroeide, vingerloze creatie die al meer dan 4 JAAR op de loer lag te wachten tot ik hem af had!
Misschien is 2021 zijn jaar? Misschien is dat niet het geval. Ik laat het je zeker weten.
Het is niet zo dat ik echt een excuus had, ik heb de laatste tijd veel handschoenen gebreid, ik heb een paar converteerbare handschoenen voor mijn vader gebreid voor Kerstmis en ook een paar voor mijn wederhelft.
Ik ben ook net begonnen met het breien van deze piepkleine handschoenen voor mijn dochter... ik moet alleen maar hopen dat het tweede handschoensyndroom niet opnieuw toeslaat!
Zelfs als het toch toeslaat, ben ik er niet zeker van dat ze ooit versleten zullen raken... ze WEIGERT handschoenen te dragen, ook al zijn haar handen ijskoud! Ik dacht dat handschoenen die haar vingers vrij hadden om mee te spelen misschien beter zouden werken.
Onze proef van gisteravond verliep echter niet goed, binnen een paar seconden was hij weer uitgeschakeld. Ik moet handschoen twee breien en dan wat plakband vinden om ze op haar te houden!
Dus hoe zit het met jou? – ben jij een seriematige projectafwerker? Of laat je, net als ik, dingen half af?
Wat is het ergste geval van het tweede-handschoensyndroom (of sok!) dat u ooit heeft gehad?
TTFN!
